که به ترک رخ آن ترک ختایی بکنم

سرزنش می کندم عقل که: در عشق مپیچ

بروم چاره این عقل ریایی بکنم

از برای سخن عقل خطایی باشد

گر مسخر شود آن روی چو خورشید مرا

پادشاهی چه؟ که دعوی خدایی بکنم

هر چه باشد، ز دل و دانش و دین، گر خواهد