به چاره ساختن آن دوست را به دست کنم

به آن سرم که: سر خود ز می چو مست کنم

گذر به کوچه آن ترک می پرست کنم

به خیره سوختنم دست یافت دوست، مگر

به گردن دلم از نو درافگند بندی

از آن کمند چو آهنگ بازرست کنم

دلم به دام بالها در اوفتد چون صید