ترسم که نتوانی ادا روزی که الزامت کنم

گفتم: چه باشد رای تو؟ گفتی: سر و سودای تو

سودا بسی پختی ولی با پختها خامت کنم

بار امانت می کشی وز بار آن ایمن وشی

برخویش بندی نام من، گردی به گرد دام من

تا خلق گوید: خاص شد، من شهره عامت کنم

روزی که گویی: از خطر، کلی رهایی یافتم