برخویش بندی نام من، گردی به گرد دام من

سودا بسی پختی ولی با پختها خامت کنم

بار امانت می کشی وز بار آن ایمن وشی

ترسم که نتوانی ادا روزی که الزامت کنم

تا خلق گوید: خاص شد، من شهره عامت کنم

روزی که گویی: از خطر، کلی رهایی یافتم

من زان رهایی یافتن چون مرغ در دامت کنم