من زان رهایی یافتن چون مرغ در دامت کنم

برخویش بندی نام من، گردی به گرد دام من

تا خلق گوید: خاص شد، من شهره عامت کنم

روزی که گویی: از خطر، کلی رهایی یافتم

از خویشتن بار دگر باید به زاییدن ترا

چون زاده باشی عشق خود چون شیر در کامت کنم

در راحت تن دیده ای اقبال و بخت خود، ولی