تا کی در آب و گل شوی؟ وقتست اگر مقبل شوی

روزی شوی مقبل که من بی خواب و آرامت کنم

چون داغ من بر رخ زدی زین پس یقین می دان که من

کندی کنی چوبت زنم، تندی کنی رامت کنم

تا چون تو یکتا دل شوی، من اوحدی نامت کنم