طاقت ناوک چشم تو مرا نیست ولیک

بزنی خنجر و سر پیش ندارم چه کنم؟

طبعم اندیشه سودای تو کردست و خطاست

چاره طبع بداندیش ندارم چه کنم؟

چون زدی درد جگر ریش ندارم چه کنم؟

جان فدا کردم و گفتی که: نه اندر خور ماست

در جهان چون من ازین بیش ندارم چه کنم؟