چون زدی درد جگر ریش ندارم چه کنم؟

طبعم اندیشه سودای تو کردست و خطاست

چاره طبع بداندیش ندارم چه کنم؟

طاقت ناوک چشم تو مرا نیست ولیک

جان فدا کردم و گفتی که: نه اندر خور ماست

در جهان چون من ازین بیش ندارم چه کنم؟

هر کرا دولت وصل تو بود محتشمست