چشم همه آفاق به دیدار تو بینند

درد تو برآورد ز دنیا و ز دینم

با مایه عشق تو آن نه باد و نه اینم

تا پرده ز رخ برنکنی هیچ نبینم

تحصیل تو مقدور و من آسوده روا نیست

از خرمن اقبال چرا خوشه نچینم؟