کمند عشق بیفگند و درکشید ز زینم

ز چشم خلق هوس می کند که گوشه گزینم

ولی تعلق خاطر نمی هلد که نشینم

سوار گشتم و گفتم: ز دست او ببرم جان

گناه من همه در دوستی همین که: بر آتش

گرم چو عود بسوزد، گناه دوست نبینم

ز من حکایت مهر و حدیث عشق چه پرسی؟