مرا که نیست کمان چنان، چه مرد کمینم؟

ز من حکایت مهر و حدیث عشق چه پرسی؟

که رفت عمر درین محنت و هنوز برینم

کمین ز چشم کماندار او، رواست که سازد

کدام خواب گرانت ربوده بود؟ نگارا

که هیچ گوش نکردی به ناله های حزینم

قدم به پرسش من، دیر شد، که رنجه نکردی