گویی که: بر حریر، نه بر خار می روم

دوشم نشان دوست به بازار داده اند

عیبم مکن که بر سر بازار می روم

با یادش ار برهنه به خارم برآورند

با صوفیان صومعه احوال من بگوی

کز خانقاه بر در خمار می روم

از گردنم حمایل تسبیح برگشای