کز خانقاه بر در خمار می روم

با یادش ار برهنه به خارم برآورند

گویی که: بر حریر، نه بر خار می روم

با صوفیان صومعه احوال من بگوی

از گردنم حمایل تسبیح برگشای

امشب که من به بستن زنار می روم

گویی: دلیل چیست که خود شربتی نساخت؟