بر دل ما دگر آن یار کمان ابرو تیر

تا بر آن عارض زیبا نظر انداخته ایم

خانه عقل به یک بار برانداخته ایم

گو: مینداز، که ما خود سپر انداخته ایم

هیچ شک نیست که: روزی اثری خواهد کرد

تیر آهی که به وقت سحر انداخته ایم