ما را مبصران به نزاری ز موی تو

تخم محبت تو، که در سینه کشته ایم

تا دفتر خیال تو در پیش چشم ماست

طومار فکر این دگران در نوشته ایم

فرقی نمی کنند، که باریک رشته ایم

بگذاشتیم قصه، تمنای ما ز تو

کمتر ز بوسه ای نبود، گر فرشته ایم