چنگ حسود ما چه گریبان که پاره کرد

تا ساغر شراب و دف و چنگ دیده ایم

آن دل، که دلبران جهانش نیافتند

زان زلفهای تافته آونگ دیده ایم

زین دامن مراد که در چنگ دیده ایم

فرسنگ را شمار جدا کن ز راه ما

زیرا که راه او نه به فرسنگ دیده ایم