هر چند در دیار تو کرمان و زیره ایم

از اتفاق غیبت ده روزه باک نیست

کانجا ز حاضران بزرگ حظیره ایم

آنجا مکرمیم چو سقلاب و زنجبیل

لاف « بلی» زدیم وز روز الست باز

بر یک نهاد و یک صفت و یک و تیره ایم

ما را ز شهر تا که برون برده اند رخت