روزی به چرخ جوش برآرد فقاع جان

گه خواجه ایم در ده و گاهی امیره ایم

دوری ز کوی دوست گناهی کبیره بود

اکنون به شست و شوی گناه کبیره ایم

زین خم سر گرفته، که در وی چو شیره ایم

با اوحدی معاشرت روح قدسیان

نشگفت ازان، که ما همه از یک عشیره ایم