روزی به بزم و مجلس ما در نیامدی

در سایه تو هم نگذارد که بنگریم

عیدیست هر به ماهی اگر ابروی ترا

همچون هلال عید ببینیم و بگذریم

تا بنگری که: بی تو چه خونابه میخوریم؟

احول ما، کجاست، دبیری که بشنود

تا نامه می نویسد و ما جامه می دریم