همچون هلال عید ببینیم و بگذریم

آن چتر سلطنت، که تو در سر کشیده ای

در سایه تو هم نگذارد که بنگریم

عیدیست هر به ماهی اگر ابروی ترا

روزی به بزم و مجلس ما در نیامدی

تا بنگری که: بی تو چه خونابه میخوریم؟

احول ما، کجاست، دبیری که بشنود