زمین آستانت را به لب چون بوسه بستانم

اگر بوسی دلی ارزد، ز من جان بی بها بستان

ضرورت نامه ای امشب فرستادم به نزد تو

تو از مرغ سحر در خواه و از باد صبا بستان

زمانی آستینت را ز روی دلربا بستان

خدا کرد اوحدی را دل به عشق اندر ازل شیدا

ترا گر سخت می آید، برو، جرم از خدا بستان