خدا کرد اوحدی را دل به عشق اندر ازل شیدا

تو از مرغ سحر در خواه و از باد صبا بستان

زمین آستانت را به لب چون بوسه بستانم

زمانی آستینت را ز روی دلربا بستان

ترا گر سخت می آید، برو، جرم از خدا بستان