نسیم صبح، اگر پیش طبیب من گذریابی

که از دوش شتر بگذشت آب چشم بیداران

ز آه سرد و آب چشم خود دایم به فریادم

که اندر راه سودای تو این بادست و آن باران

بگو: آخر گذاری کن، که بدحالند بیماران

اگر یاران مجلس را نصیحت سخت می آید

من از مستی نمیدانم، چه میگویند هشیاران؟