حدیثم را، که می سود ز شیرینی دل مردم

من از مستی نمیدانم، چه میگویند هشیاران؟

چنان با آتش عشقت دلم آمیزشی دارد

که آتش در نیامیزد چنان با عود عطاران

بخوان، ای عاشق و درده صلای انگبین خواران

مجوی، ای اوحدی، بی غم وصال او، که پیش از ما

درین سودا به کوی او فرو رفتند بسیاران