مجوی، ای اوحدی، بی غم وصال او، که پیش از ما

که آتش در نیامیزد چنان با عود عطاران

حدیثم را، که می سود ز شیرینی دل مردم

بخوان، ای عاشق و درده صلای انگبین خواران

درین سودا به کوی او فرو رفتند بسیاران