ز دست این دم چون برف و اشک چون باران

مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟

به خاک پای تو محتاجم و ندارم راه

بر آستان تو از زحمت طلب گاران

مرا ز طعنه بیگانه آن جفا نرسید