مدار از اوحدی امید دین داری و مستوری

رقیبانت همی جوشند گرد من چو زنبوران

نظر بر منظر خوب تو تا کردم، دل خود را

تهی میدارم از سودای دلبندان و منظوران

که عشقت پرده بر خواهد گرفت از کار مستوران