تهی میدارم از سودای دلبندان و منظوران

ز نوش حقه لعل تو چون شهدی طلب داردم

رقیبانت همی جوشند گرد من چو زنبوران

نظر بر منظر خوب تو تا کردم، دل خود را

مدار از اوحدی امید دین داری و مستوری

که عشقت پرده بر خواهد گرفت از کار مستوران