ز نوش حقه لعل تو چون شهدی طلب داردم

ندانستی که: از گرمی بجوش آیند محروران؟

طبیب خفته ما را همی باید خبر کردن

که: امشب ساعتی بر هم نیامد چشم رنجوران

رقیبانت همی جوشند گرد من چو زنبوران

نظر بر منظر خوب تو تا کردم، دل خود را

تهی میدارم از سودای دلبندان و منظوران