در دل بی دانشان مهر تو دانی که چیست؟

بی خبریم از لبت، هم خبری می رسان

نیست مجال گذر بر سر کویت، ز بس

ولوله اهل عشق، دبدبه حارسان

مصحف و دست یهود، گوهر و پای خسان

از گل روی تو چون یاد کنم در چمن

نعره زنم رعدوش، گریه کنم ابرسان