مصحف و دست یهود، گوهر و پای خسان

نیست مجال گذر بر سر کویت، ز بس

ولوله اهل عشق، دبدبه حارسان

در دل بی دانشان مهر تو دانی که چیست؟

از گل روی تو چون یاد کنم در چمن

نعره زنم رعدوش، گریه کنم ابرسان

این نفس گرم را ز آتش عشقی شناس