بارها غارت حلوای لبت چرب زبانان

بر سر خوان خیال تو ز بس خون که بخوردیم

پیر گشتیم و ز ما صرفه ببردند جوانان

من به شیرین سخنی آب نمی یابم و کرده

حال من پیش رقیبان تو دانی به چه ماند؟

قصه گرگ دهن بسته و انبوه شبانان

گر چه از مدعیان واقعه خود بنهفتم