آنکه ما را عیب می گوید درین آشفتگی

میل خوبان کردن و در دیده خوابی داشتن

از غم او گر بگریی باز پوشان چشم تر

گر نمی یاری چو مادر آفتابی داشتن

پیش آن رویش نمی باید نقابی داشتن

اوحدی، گر عشق می ورزی ز سور دل منال

لازمت باشد درین آتش کبابی داشتن