گوییا با اشک بیرون میرود اسرار من

چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار من

زان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من

اشک چشمم سر دل یک یک به رخها بر نبشت

رخت ازین شهرم به صحرا برد می باید که شب

مردم اندر زحمتند از ناله بسیار من

گر نه آب چشم سیل انگیز من مانع شود