همچو یاقوتست اشکم، تا خیال لعل او

مردم اندر زحمتند از ناله بسیار من

گر نه آب چشم سیل انگیز من مانع شود

هر شبی شهری بسوزد آه آتشبار من

آشنایی می کند با دیده بیدار من

من ز تیمارش چنان گشتم که نتوان گفت و او

خود نمیپرسد که: حالت چیست؟ ای بیمار من