که فتح الباب هجرانست و تحویل نگار من

سر بارندگی دارد دو چشم تند بار من

مرا چون ماه در عقرب خوش آمد روی و زلف او

از آن نیکی نمیبینم، که بد بود اختیار من

من آن چرخم، که از جانست مهرم در میان دل