که حکم آن نشد، منسوخ چون تقویم پار من

من آن چرخم، که از جانست مهرم در میان دل

من آن صبحم، که از اشکست پروین در کنار من

مرا روی چو تقویمست و به روی جدولی خونین

سرم را اتصالی هست کلی با خیال او

از آن سر در نمی آرد به دوش بردبار من

خبر ده ز اجتماع او تنم را، تا برون آید