خبر ده ز اجتماع او تنم را، تا برون آید

که حکم آن نشد، منسوخ چون تقویم پار من

سرم را اتصالی هست کلی با خیال او

از آن سر در نمی آرد به دوش بردبار من

به استقبال روی او دل و صبر و قرار من

پیاپی مایلست این دل به قرب نقطه خالش

دریغ ار خارج از مرکز نیفتادی مدار من!