مرا گفتی: میان در بند اگر خواهی کنار من

نمی گویم سخن بی زر، که می دانم زبان تو

چو دست خود نخواهی کردن اندر گردنم روزی

شبی بگذار تا باشد دو دستم در میان تو

میان بستم، که دربندم به دست خود میان تو

چو از حکم حدیث تو نمی دانم گذشتن من

شگفتم زان حدیث آید که بگذشت از زبان تو