خم ابروت کمانیست، که دایم باشد

حسن مصرست و رخ چون قمرت میر درو

عشق زندان و حصارش که شدم پیر درو

هم کمان مهره و هم ناوک و هم تیر درو

حلقه زلف تو دامیست گره گیر، که هست

حلق و پای دل من بسته به زنجیر درو