دل بر شادی نخورد، تا ببریدیم ازو

عمر که بی او گذشت، ذوق ندیدیم ازو

دست تمنای ما شاخ امیدی نشاند

لیک به هنگام کار میوه نچیدیم ازو

چند جفا گفت و زو دل نگرفتیم باز