خون از جگر عاشق محرور کشیده

ما از ره دور آمده نزدیک تو وانگاه

خود را تو زما بی سببی دور کشیده

اندیشه وصل تو بسر نشتر سودا

از بس که بکشتی به جفا خسته دلان را

گرد تو ز ماتم زدگان سور کشیده

بارت ز دل و دیده و نازت به سر و چشم