هم سرو سهی برده و هم حور کشیده

از بس که بکشتی به جفا خسته دلان را

گرد تو ز ماتم زدگان سور کشیده

بارت ز دل و دیده و نازت به سر و چشم

از عشق تو چون اوحدی امروز جهانی

داغ ستمت بر دل رنجور کشیده