زان باده چو تر گردی، از صومعه برگردی

خوبان وی از مستی در عربده کوشیده

بی فتنه مقیمانش فعلی نپسندیده

بی باده حریفانش قولی ننوشیده

وانگاه به سر گردی، ای زاهد خوشیده

هر دل که توانسته این حال طلب کرده

چون حال بدانسته دیگر نخروشیده