هر درد را که داری می کن به من حواله

با مهر چرخ دی گفت: این بت تر است مانا

گفتا: منش رقیبم وین بت مرا سلاله

ای مدعی، کزان لب خواهی علاج کردن

خواهی که زین چه هستم دیوانه تر نگردم

بر یاد آن پری رخ پر کن یکی پیاله

آن رنگ داده ناخن تا بر رگ دل آمد