خوی ملکی با کس و روی ملکانه

هر چند که جان را بر لعل تو بها نیست

شرطیست که امروز نجوییم بهانه

آنی تو، که جز با تو درین ملک ندیدیم

جز یاد جمالت همه ذوقست خرافات

جز قصه عشقت همه با دست و فسانه

با غمزه رویت سخن خال نگوییم