جز یاد جمالت همه ذوقست خرافات

شرطیست که امروز نجوییم بهانه

آنی تو، که جز با تو درین ملک ندیدیم

خوی ملکی با کس و روی ملکانه

جز قصه عشقت همه با دست و فسانه

با غمزه رویت سخن خال نگوییم

زنهار! که ما غره نگشتیم به دانه