زنهار! که ما غره نگشتیم به دانه

جز یاد جمالت همه ذوقست خرافات

جز قصه عشقت همه با دست و فسانه

با غمزه رویت سخن خال نگوییم

آنجا مطلب روزه و تسبیح، که در روی

آواز مغنی بود و جام مغانه

با اوحدی امروز یکی باش، که مردم