آنجا مطلب روزه و تسبیح، که در روی

جز قصه عشقت همه با دست و فسانه

با غمزه رویت سخن خال نگوییم

زنهار! که ما غره نگشتیم به دانه

آواز مغنی بود و جام مغانه

با اوحدی امروز یکی باش، که مردم

از دور نگویند: فلان بود و فلانه