جام چو گردان شود، به قاعده مطرب

مرد بهایی طلب، نه مرد بهانه

باده ناسخته ده به سخت، که باده

سست کند سخت را کلید خزانه

جامه کند مرد را به نیم ترانه

گر چه ز خوبان جهان پرست، نخستین

یک رخ خوب اختیار کن ز میانه